Stanisław Błociszewski
Żołnierz
- Urodzony
- 8 maja 1804, Gostyń
- Zmarł
- 21 stycznia 1888, Września
- Zawód
- żołnierz
Stanisław Błociszewski herbu Ostoja był oficerem i uczestnikiem powstań. Urodził się 8 maja 1804 roku; Wikidane podają jako miejsce urodzenia Gostyń, a artykuł biograficzny - Rogowo. Zmarł 21 stycznia 1888 roku; jako miejsce śmierci wskazano odpowiednio Wrześnię i Grzybowo. Był synem Mateusza i Barbary z Pruskich. Służył w wojsku pruskim, a w 1827 roku został oficerem landwery.
Po wybuchu powstania listopadowego pomógł gen. Janowi Nepomucenowi Umińskiemu uciec z więzienia w Głogowie, po czym opuścił szeregi pruskie i udał się z nim do Warszawy. Walczył w powstaniu, otrzymał Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari, a po złożeniu broni w Galicji był internowany. W 1848 roku pełnił funkcję instruktora oddziałów powstańczych w Wielkopolsce, a po upadku powstania był więziony w Poznaniu. Później działał na rzecz powstania styczniowego, zajmując się między innymi organizowaniem ochotników oraz zbieraniem broni i funduszy. W związku z procesem o zdradę stanu spędził blisko dwa lata w areszcie; w grudniu 1864 roku został uwolniony od winy i kary.
Na podstawie artykułu „Stanisław Błociszewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
